T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/15217
Karar No: 2024/19371
Karar Tarihi: 10.12.2024
2. Ceza Dairesi 2024/15217 E. , 2024/19371 K.
T U T U K L U
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3125 E., 2024/2120 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret onama
I.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri İle Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyiz İsteminin İncelemesi
1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,
2.Sanığın hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebi yönünden; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen 20.09.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından,
Temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak REDDİNE,
II.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelemesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin etkin pişmanlığa ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.