T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/2165
Karar No: 2025/5834
Karar Tarihi: 08.04.2025
2. Ceza Dairesi 2025/2165 E. , 2025/5834 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1142 E., 2021/1415 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 günlü ve 2020/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararı doğrultusunda, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün sanık müdafiine tebliğine rağmen yasa yoluna başvurmaması karşısında, kararın Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhkemesi Kanunu'nun 35/2. maddeleri uyarınca, sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden öğrenme üzerine, sanık tarafından verilen 29.11.2021 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 01.12.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede 291/1. maddesi gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "lehe hükümlerinin uygulanmasına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.