T.C. Yargıtay
5. Hukuk Dairesi
5. Hukuk Dairesi
Esas No: 2021/13314
Karar No: 2022/11392
Karar Tarihi: 21.06.2022
5. Hukuk Dairesi 2021/13314 E. , 2022/11392 K.
MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/06/2022 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- K A R A R -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi, davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; ... Mahallesi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... ada, ..., kısmen kapama meyve bahçesi kısmen arazi niteliğindeki 103 ada, 5 ve arazi niteliğindeki ... ada, ... parsel sayılı taşınmazlara net gelirleri esas alınarak zeminlerine; ... ada, ... parselin arazi niteliğindeki kısım ile ... ada, ... parsel üzerindeki ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.