T.C. Yargıtay
20. Ceza Dairesi
20. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/2495
Karar No: 2015/3719
Karar Tarihi: 17.09.2015
20. Ceza Dairesi 2015/2495 E. , 2015/3719 K.
Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Sulh Ceza Mahkemesi'nce 26/08/2013 tarihinde 2010/1207 esas ve 2011/39 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/12/2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
a) Sulh Ceza Mahkemesi'nce 17/01/2011 tarihinde 2010/1207 esas ve 2011/39 karar sayı ile hükümlü ...'ün, TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmolunduğu,
b)Mahkemece 26/08/2013 tarihinde 2010/1207 esas ve 2011/39 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verildiği anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, 26/08/2013 tarihli ek kararın bozulması istenmiştir.
Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün 17/01/2011 tarihli kesinleşmiş hükümdeki cezasının infaz edilmiş sayılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/08/2013 tarihli, 2010/1207 esas ve 2011/39 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.