T.C. Yargıtay
18. Ceza Dairesi
18. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/7305
Karar No: 2018/5887
Karar Tarihi: 19.04.2018
18. Ceza Dairesi 2016/7305 E. , 2018/5887 K.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanığın sabıka kaydında yer alan Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesine ait açıklanması geri bırakılan hükümlerle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulabileceği öngörülerek, yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında da TCK'nın 58. maddesinin tatbik edildiği dikkate alınıp, 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesine göre sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,
Tekerrüre esas alınan karardaki en ağır cezayı içerir ilam yerine kararın bütünüyle tekerrüre esas alınmış olması hususunun ve TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin infaz sırasında resen dikkate alınabileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, terkin tutarının altında kalan yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...’nün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “2,75 TL yargılama giderinin kamu üzerine bırakılması” biçiminde değiştirilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.