T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/27713
Karar No: 2013/41430
Karar Tarihi: 20.11.2013
3. Ceza Dairesi 2013/27713 E. , 2013/41430 K.
Basit yaralama suçundan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29. ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarihli ve 2008/190 Esas, 2009/353 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.08.2013 tarih ve 2013/13518-53148 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.09.2013 tarih ve 2013/297097 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Sanığın tekerrüre esas alınan Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2007 tarihli ve 2005/354 esas, 2007/120 sayılı kararı ile verilen 500 Türk lirası para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1-l. bend gereğince kesin olduğu ve aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'ün katılan...'e karşı eylemi nediyle kurulan hükümde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan "Mahkum olunan hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz..." hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında aynı kanunun 53/3. Maddesinde belirtilen hak yoksunluğuna velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sanığın koşullu salıverilmesi halinde salıverilme tarihi itibariyle kaldırılmasına hükmedilmesinin kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.