T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2012/15536
Karar No: 2013/15977
Karar Tarihi: 05.11.2013
11. Ceza Dairesi 2012/15536 E. , 2013/15977 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/2, 53, 58/1-7. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına.
Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan hüküm ya da hükümlerin gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2013 gün 2012/1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere bozma nedeni sayılmayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul Çocuk Mahkemesinin 05.01.1990 tarihinde kesinleşen 1490-985 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olmadığı anlaşılmakla, Beyoğlu l. Ağır Ceza Mahkemesince 30.12.2005 gün, 2005/443-475 sayı ile verilen ve 09.04.2007 tarihinde kesinleşen hükmün 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında esas alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm karardan çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.