T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/17035
Karar No: 2020/702
Karar Tarihi: 03.02.2020
11. Ceza Dairesi 2017/17035 E. , 2020/702 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter ve belge gizlemek
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık ve temyiz dışı sanık İsmail Diler haklarında, Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 19.04.2011 tarihli 2008/754 Esas ve 2011/190 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan kurum tarafından yalnızca İsmail Diler yönünden itiraz edildiği ve merci Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 23.10.2013 tarihli 2013/866 D.İş sayılı kararı ile bu sanık yönünden itirazın kabulüne karar verilmesinden sonra, Mahkemece sanık İsmail Diler hakkında yeniden yapılan yargılama neticesinde, Mahkemenin 17.12.2013 tarihli 2013/529 Esas ve 2013/651 sayılı kararı ile tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 26.12.2013 tarihinde kesinleştiği, temyize konu sanık ... yönünden Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 19.04.2011 tarihli 2008/754 Esas ve 2011/190 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı yönünden herhangi bir itirazda bulunulmadığı ve bu kararın 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 14.04.2008 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 19.03.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında “29.03.2008“ olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “14.04.2008“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran nedenin bulunmadığı ve azaltan nedenin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.