T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/6387
Karar No: 2024/11170
Karar Tarihi: 18.11.2024
5. Ceza Dairesi 2023/6387 E. , 2024/11170 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1486 Esas, 2022/866 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/38 Esas, 2021/196 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/1486 Esas, 2022/866 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz talebi; sanıkla katılan arasındaki anlaşmanın tamamen katılanın ihalenin lehine sonuçlanmasından sonra iptal edilmesiyle oluşan zararının tazminine yönelik olup, iptal davasının bu sürecin ilk adımı olduğuna, bu nedenle dava konusu suç nedeniyle katılanın zararının tazminini talep etme olanağı kalmadığından bahisle sanığın cezalandırılması gerekirken hakkında beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre sanık ile katılan arasında Danıştay 13. Dairesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2011/3607 Esas, 2016/22 sayılı Kararından sonra bu karara dayanılarak tam yargı davası açılmasına dair bir anlaşmanın varlığını gösteren herhangi bir delil bulunmadığının anlaşılması da göz önünde bulundurulduğunda, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.11.2024 tarihinde karar verildi.