T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/14490
Karar No: 2019/46
Karar Tarihi: 07.01.2019
2. Ceza Dairesi 2016/14490 E. , 2019/46 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkların katılanın işlettiği markete girip sanıklardan ... 'ün sigara ve çakmak aldığı ve 100 TL'yi katılana verdiği ardından bozuk para vereceğini söyleyip 100 TL'yi geri aldığı ve cebine koyduğu bu sırada diğer sanık ...'nün sigaraların olduğu raflara bakıp katılanın dikkatini dağıttığı, sanık ...'ün de sürekli konuşarak katılanın dikkatinin dağılmasından ve dalgınlığından yararlanıp 100 TL üstü almadığını katılana söylediği bunun üzerine katılanın para üstünü verdiği sanıkların hızlıca marketten çıkıp uzaklaştıkları, katılanın kasada 100 TL'nin olmadığını anlayıp durumu polise bildirdiği olayda, sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2011 tarih ve 2011/306 Esas, 2011/478 Karar sayılı ilamının, sanık ... hakkında suç tarihinden sonra 10/06/2014 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 14/05/2012 tarihinde kesinleşen Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2008 gün ve 2007/145 Esas – 2008/1023 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2008 gün ve 2007/145 Esas – 2008/1023 Karar sayılı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.