T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/2051
Karar No: 2022/4920
Karar Tarihi: 23.03.2022
11. Ceza Dairesi 2022/2051 E. , 2022/4920 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2014 tarihli, 2014/167 Esas ve 2014/242 Karar sayılı ilamının sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından verilen 16.01.2019 tarihli, 2017/16545 Esas ve 2019/478 Karar sayılı 'onama' kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2022 tarihli 2022/9768 sayılı itiraz yazısı ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Dairemizin, sanık ... hakkında Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2014 tarihli, 2014/167 Esas, 2014/242 Karar sayılı ilamı ile 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilmiş olan mahkumiyet hükmüne ilişkin 16.01.2019 tarihli 2017/16545 Esas ve 2019/478 karar sayılı 'onama' kararının KALDIRILMASINA,
Sanık ...'ın Alistur Seyahat isimli firmanın ortağı ve yetkilisi olduğu, Vakıflar Bankası Bilkent Şubesinden kredi almak için başvuruda bulunduğu, bankanın krediye karşılık teminat talep etmesi üzerine suça konu borçlusu katılan ... olan toplam 4 adet bonoyu sahte olarak tanzim edip bankadan aldığı krediye karşılık teminat olarak bankaya verdiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık hakkında daha önceden benzer eylemlerinden dolayı, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/2 Esas ve 2014/97 Karar sayılı, Ankara 6. Ağır 2012/266 Esas ve 2012/379 Karar, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/76 Esas ve 2013/531 Karar, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/75 Esas ve 2016/207 Karar sayılı dosyalarında mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın fiillerinin her birinin yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen zincirleme suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, sanık hakkında benzer suçlara ilişkin davalar araştırılarak, mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.