T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9081
Karar No: 2022/10272
Karar Tarihi: 21.12.2022
1. Ceza Dairesi 2022/9081 E. , 2022/10272 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM :1)Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarih ve 2016/232 Esas - 2019/222 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 53, 54, 63. maddeleri gereğince "6 yıl 18 ay" hapis cezasına mahkumiyet
2)Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarih ve 2019/2017 Esas - 2020/1805 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair kararı
3)Bu kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarih ve 2021/10818 Esas, 2021/13794 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozularak; dosyanın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,
4)Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarih ve 2021/313 Esas - 2022/36 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/, 35, 53, 54, 63. maddeleri gereğince "12 yıl" hapis cezasına mahkumiyetine, ceza süresinin kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından sanığın sonuç olarak "6 yıl 18 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına dair
TÜRK MİLLETİ ADINA
Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen 01.02.2022 tarih, 2021/313 Esas ve 2022/36 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında Yargıtay bozma kararı sonrasında verilen hükmün ceza miktarına bakılmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarih, 2021/313 Esas ve 2022/36 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen yeni kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, sanığın yaralama kastı bulunmadığına, sanığın fiilinin taksirle yaralama olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.