T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/4916
Karar No: 2024/10991
Karar Tarihi: 06.11.2024
5. Ceza Dairesi 2023/4916 E. , 2024/10991 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2637 Esas, 2021/2669 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2020/229 Esas, 2021/261 sayılı Kararı ile sanığın atılı görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
2.O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/2637 Esas, 2021/2669 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinın temyiz istemi, yerel mahkemenin dosya kapsamında somut delil yer almasına rağmen suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmasına göre hüküm kurduğuna ve Bölge Adliye Mahkemesinin de soyut gerekçelerle istinaf başvurusunun reddine karar verdiğine, sanık tarafından usulsüz tebligata dayalı dava açılırken aynı zamanda icra dairesine itiraz edilmesi gerekirken itiraz yapılmadığından usulsüz tebligat için açılan davanın bir anlamı kalmadığına, katılanın hiçbir borcu olmadığı hâlde ödeme emrine süresinde itiraz etmeyerek katılanın evine ve arabasına haciz konulmasına neden olan ve bu sebeple özen yükümlülüklerini yerine getirmeyen ve hâlen de zararı karşılamayan sanığın cezalandırılması gerekmekte iken yerel mahkemece beraat, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin usule ve yasaya aykırı olup kaldırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2024 tarihinde karar verildi.