T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/7835
Karar No: 2021/6523
Karar Tarihi: 12.04.2021
1. Ceza Dairesi 2021/7835 E. , 2021/6523 K.
Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.02.2021 tarihli ve 2020/19240 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2021 tarihli ve 2021/26460 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli kararını müteakip, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 06.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/326 sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması sebebiyle hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,
1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli ve 2014/8 Esas, 2014/213 sayılı kararının, taksirle ölüme neden olma suçuna ilişkin olduğu nazara alındığında, bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka bir sabıka kaydının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2) Tekerrüre esas sabıkası bulunduğu kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesindeki "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" hükmü uyarınca, atılı suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olduğu gözetilerek, hüküm kurulurken hapis cezasının seçilmesi karşısında, yukarıda anılan gerekçe uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığı, bu durumda hapis cezasının seçilmesi zorunluluğu ortadan kalktığından adli para cezasının da seçilebileceği gerektiği gözetilmeden, yazılı şeklide karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/326 Karar sayılı tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına dair ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.09.2014 tarihli ve 2014/8 Esas, 2014/213 Karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasına dair suçun taksirle işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/4. maddesi gereğince kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.
Sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi de isabetsizdir.
Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/236 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.