T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/2823
Karar No: 2025/4279
Karar Tarihi: 26.05.2025
1. Ceza Dairesi 2024/2823 E. , 2025/4279 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3255 E., 2023/3323 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfatıyla) verdiği 11.07.2023 tarihli ve 2022/137 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2023/3255 Esas, 2023/3323 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama niteliğinde olduğundan bahisle suçun vasfına, haksız tahrikin derecesine ve meşru savunmaya ilişkindir.
2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği asgari düzeyde yapılan indirimin isabetli olduğu, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya içeriğine ve incelenen görüntü kayıtlarına göre; suça sürüklenen çocuk ile katılanın aralarındaki anlaşmazlığı konuşmak amacıyla bir araya geldikleri, bir süre sonra suça sürüklenen çocuğun cebinden çıkardığı bıçak ile katılanı yaraladığı olayda;
Katılandaki yaralanmaların hayati tehlikeye sebep olmaması, suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek derecede husumet bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun eylemini tamamlamasına engel nitelikte ciddi bir nedenin tespit edilememesi hususları nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla silahla basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek derecede olmayan kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, suçun vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan suç vasfının hatalı belirlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2023/3255 Esas, 2023/3323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.05.2025 tarihinde karar verildi.