T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/28489
Karar No: 2024/20717
Karar Tarihi: 19.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/28489 E. , 2024/20717 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2354 E., 2023/2348 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
Vize Asliye Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/2 ve 62.maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmesi halinde hükmün temyizi kabil olacağı belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2017/83 Esas, 2019/78 Karar sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde suç işlemesi ve bu suçtan verilen cezanın kesinleşmesi üzerine mahkemesine ihbarda bulunulduğu, ihbar üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/311 Esas, 2021/144 Karar sayılı dosyasında hükmün aynen açıklanarak hapis cezasının TCK'nın 50/3.maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrildiği, anılan hükme yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/2257 Esas, 2021/3767 Karar sayılı kararı ile, sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması, suçun tamamlanmış olmasına rağmen TCK'nın 35.maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2023 tarihli ve 2021/669 Esas, 2023/73 Karar sayılı dosyasında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e, 31/2 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına ve suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen yukarıda anılan bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/2257 Esas, 2021/3767 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2021/669 Esas, 2023/73 Karar sayılı kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.