T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2012/5434
Karar No: 2012/3937
Karar Tarihi: 22.02.2012
2. Ceza Dairesi 2012/5434 E. , 2012/3937 K.
Sayı : KYB - 2011/404784
Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 168/1, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, söz konusu cezanın aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık hakkında adı geçen Kanun'un 53/1 maddesinin a,b,d,e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına ve ELBİSTAN 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2006 tarihli ve 2005/1066 esas, 2006/95 ayılı ilamıyla 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına mahkum edilmiş olması sebebiyle cezasının yine aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ELBİSTAN 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2011 tarihli ve 2010/132 esas, 2011/94 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30/11/2011 gün ve 15296/61061 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2012 gün ve 404784 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesindeki, "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili iplediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki hüküm karşısında, sanık hakkında 6 ay 20 gün olmak üzere kısa süreli hapis cezası verilip ertelendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesinin a, b, c, d ve e bentlerindeki hak yoksunluklarına karar verilmesinde;
Tekerrüre esas alınan karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan, "ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler... temyiz olunamaz" ve aynı maddesinin son cümlesindeki " bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın ELBİSTAN 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2006 tarihli ve 2005/1066 esas, 2006/95 sayılı ilamıyla mahkum olduğu 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınması ve hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının infazının mükerrirlere Özgü infaz rejimine göre yapılmasına karar
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I
Sayı : KYB- 2011/404784
verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı TCK.'nın 53.maddesinin 4.fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden, 6 ay 20 gün hapis cezası ertelendiği halde TCK.'nın 53.maddesinin 1.fıkra a,b,c,d,e bentlerinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi ve ELBİSTAN 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2006 gün, 2005/1066, 2006/95 sayılı kararı ile hükmolunan, kesin nitelikte adli para cezasından ibaret önceki mahkumiyetin tekerrüre esas alınması nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ELBİSTAN) 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 29.03.2011 gün ve 2010/132, 2011/94 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan, “Sanığın, TCK.'nın 53/2.maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar TCK.'nın 53/1-a,b,d,e bentlerinde sayılan, TCK.'nın 53/3.maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar 53/1-c maddesinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,” ve “TCK.'nın 58/6.maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.