T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/5567
Karar No: 2023/10357
Karar Tarihi: 30.10.2023
5. Ceza Dairesi 2021/5567 E. , 2023/10357 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/112 Esas, 2021/54 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2009 tarihli ve 2007/2982 Soruşturma, 2009/401 Esas, 2009/202 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında suçtan zarar görenlerden ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi, 63 üncü maddesi uyarınca tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi, ... ve ...'ya yönelik eylemlerinden dolayı ise 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış, Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2012 tarihli ve 2009/256 Esas 2012/530 sayılı görevsizlik Kararı ile dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2012/376 Esas, 2013/484 sayılı Kararı ile; sanık ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 375 tam gün karşılığı olarak 7.500,00 Türk lirası (TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
3.Sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyizi üzerine hükmün Dairemizin 24.12.2019 tarihli ve 2014/10161 Esas, 2019/11961 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
4.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/112 Esas, 2021/54 sayılı Kararı ile; sanık ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekili, yeterli inceleme yapılmadan ve hatalı değerlendirme sonucu verilen hükmün bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosya kapsamına nazaran faiz karşılığında son ödünç para verme eyleminin iddiaya göre 2008 yılında gerçekleştiği, suç tarihinin kesin olarak saptanamaması nedeniyle sanık lehine değerlendirme yapılarak 01.01.2008 olarak kabul edilmesi gerektiği ve suç tarihi ile hüküm tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/112 Esas, 2021/54 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.10.2023 tarihinde karar verildi.