T.C. Yargıtay
13. Ceza Dairesi
13. Ceza Dairesi
Esas No: 2014/19216
Karar No: 2015/3029
Karar Tarihi: 24.02.2015
13. Ceza Dairesi 2014/19216 E. , 2015/3029 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Katılanın, ikamet ettiği sitenin bahçesine her hangi sabit bir yere kilitlemeden, direksiyon kilidi ile park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tekerrüre esas alınan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2006 tarih, 2006/172-307 E.-K. sayılı ilamındaki hürriyeti bağlayıcı cezanın infaz edildiği 01.08.2008 tarihinden itibaren üç yıllık süre geçtiği için tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi,
2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 9,10 TL yargılama giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 3,03 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2012 kesinleşme tarihli 2007/7 Esas
ve 2008/124 Karar sayılı ilam dosyasındaki TCK'nın 155/2 maddesi uyarınca hükmedilen 7.300 TL adli para cezasına ilişkin hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına; cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine ve yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan ve her bir sanığın sarfına sebebiyet verdiği 3,03 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
1-Aşamalarda suçlamayı inkar eden sanıklar ... ile ...'ın atılı suçu işlediklerine ilişkin olarak; diğer sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki atfı cürüm niteliğindeki ifadeleri ile her iki sanığın birbirlerine yönelik atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2008 tarih 2008/395-1058 Esas-Karar sayılı ilamı ile verilen kasten yaralama ve hakaret suçlarından ayrı ayrı hükmedilen 1.800 TL adli para cezalarına ilişkin ilamın karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.