Yargıtay Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas Numarası
2023/11857
Karar Numarası
2024/18494
Karar Tarihi
3 Aralık 2024
Karar Özeti
Çocuk Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2020/33 Esas, 2020/608 karar sayılı dosyasında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/299 Esas, 2021/564 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden iade, mala zarar verme suçundan verilen hüküm yönünden ret, hırsızlık suçundan verilen hüküm yönünden ise suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına karar verildiği, ancak anılan hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 289/1-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği; anılan bu maddenin ise aynı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/299 Esas, 2021/564 Karar sayılı bozma kararı ile bu karar üzerine verilen Konya 2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2.
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/11857
Karar No: 2024/18494
Karar Tarihi: 03.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/11857 E. , 2024/18494 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3076 E., 2022/74 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin kararın gerekçesiz verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I. GEREKÇE
5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2020/33 Esas, 2020/608 karar sayılı dosyasında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/299 Esas, 2021/564 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden iade, mala zarar verme suçundan verilen hüküm yönünden ret, hırsızlık suçundan verilen hüküm yönünden ise suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına karar verildiği, ancak anılan hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 289/1-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği; anılan bu maddenin ise aynı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/299 Esas, 2021/564 Karar sayılı bozma kararı ile bu karar üzerine verilen Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/162 Esas, 2021/349 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
II-KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/3076 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.