T.C. Yargıtay
11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi
Esas No: 2018/3142
Karar No: 2019/4780
Karar Tarihi: 24.06.2019
11. Hukuk Dairesi 2018/3142 E. , 2019/4780 K.
MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2015/76 Esas - 2017/277 Karar sayılı kararın davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 23/03/2018 tarih ve 2017/1439-2018/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından diğer davalı Kuruma yapılan tasarım başvurusuna müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığını, davalı şirketin tescil başvurusunda kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 2014-T-705 sayılı kararının iptaline, tescili halinde davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını, itiraza mesnet gösterilen tasarımın müvekkilinin başvurusuna konu tasarımdan farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin başvurusuna konu “masa ayağı” tasarımının davacı tarafa ait tasarımlarla benzer olduğu ve bu benzerliğin teknik zorunluluktan kaynaklanmadığı, yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2014-T-705 sayılı kararının iptaline, davalı tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığının içinde endüstri ürünleri tasarımı konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan raporda açıklandığı, söz konusu raporun ayrıntılı ve denetime açık olduğu ve bu haliyle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.