T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1483
Karar No: 2025/3527
Karar Tarihi: 08.04.2025
12. Ceza Dairesi 2024/1483 E. , 2025/3527 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/341 E., 2023/1643 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 112.700,00 TL maddi tazminat ve 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında tazminat davasına esas ceza davası kapsamında koruma tedbirlerinin ölçüsüz şekilde uygulandığına, davacı lehine tazminat verilme koşulları oluştuğu halde davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/418 Esas- 2019/471 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun cinsel istismarı suçundan 16.06.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 17.06.2018 tarihinde tutuklandığı, 16.06.2018-09.09.2019 tarihleri arasında 450 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine hükmedildiği, beraat ve düşme hükmünün 28.04.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının “çocuğun cinsel istismarı” suçundan tutuklandığı ve yapılan yargılama sonunda tutuklanmasına konu olan suç için eylemin vasıf değiştirerek TCK'nın 104/1. maddesi kapsamında düzenlenen ''reşit olmayanla cinsel ilişki'' suçuna dönüşmesi ve şikayetten vazgeçilmesi nedeniyle düşme kararı verildiği, ''kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçundan beraat kararı verilmiş ise de anılan suçun tutuklamaya konu olmadığının anlaşılması karşısında, tutuklandığı suç nedeniyle hakkında düşme kararı verilen davacının tazminat hakkının doğmadığı belirlenerek CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.04.2025 tarihinde karar verildi.