Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 bilgi@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

1. Ceza Dairesi E. 2023/5220 K. 2024/5149

Karar Tarihi: 8 Temmuz 2024 · T.C. Yargıtay Emsal Kararı

Yargıtay Dairesi 1. Ceza Dairesi
Esas Numarası 2023/5220
Karar Numarası 2024/5149
Karar Tarihi 8 Temmuz 2024

Yargıtay Hükmü: HÜKMÜN BOZULMASINA

Bu karar hakkında hukuki değerlendirme ve emsal dosya takibi için avukatlarımızla görüşebilirsiniz.

Anahtar Kelimeler: #çek

Karar Özeti

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, düzeltilen kısım dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2010/324 Esas, 2012/194 Karar sayılı..'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304.

Karar Tam Metni

Yeni Arama
T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/5220 Karar No: 2024/5149 Karar Tarihi: 8 Temmuz 2024
1. Ceza Dairesi Esas No: 2023/5220 Karar No: 2024/5149 Karar Tarihi: 08.07.2024 1. Ceza Dairesi         2023/5220 E.  ,  2024/5149 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/549 E., 2022/1596 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sakarya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/347 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/549 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un53/2 ve 58/1. maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suçun kendisi tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Katılan ... ile ...'ın evli oldukları, sanık ...'ın katılan ...'in eşi olan ...'ın kardeşi olduğu, kardeşler arasında miras meselesinden dolayı anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde sanığın ağabeyi olan ... ve yengeleri olan ...'ın eşi katılan ... ile bu meselelerden dolayı tartıştığı, bu nedenle katılan ...'nin sanığı şikayet ettiği, şikayet ederek karakoldan evine geldiğinde sanığın katılan ...'i evinin önünde görmesi üzerine katılan ...'i doktor raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı kabul edilmiştir. 2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, düzeltilen kısım dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık hakkında 2.kez tekerrüre esas kabul edilen Adli Sicil Kaydında yazılı Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.12.2009 tarihli, 2009/991 Esas, 2009/114 Karar sayılı kararına konu ilamında belirtilen hapis cezasının 03.03.2015 tarihinde yerine getirildiği ve bu nedenle tekerrüre esas olmadığı, sanığın Adli Sicil Kaydında yazılı Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2010/324 Esas, 2012/194 Karar sayılı ilamının 2. Kez tekerrüre esas olabileceği anlaşılmakla bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/549 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından '' Sakarya 3 . Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilme 24/12/2009 tarih 2009/991 esas 2009/1144 karar sayılı'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2010/324 Esas, 2012/194 Karar sayılı..'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1.fıkrası uyarınca Sakarya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.

Bu Karar veya Benzeri Uyuşmazlığınız İçin Danışmanlık Alın

Av. Halil ÖZYOLCU ve Av. Can KIZILYAR ile dosyanızın durumunu ve haklarınızı değerlendirebilirsiniz.

Hemen Arayın Randevu Alın

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.