T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/6735
Karar No: 2025/6065
Karar Tarihi: 15.05.2025
11. Ceza Dairesi 2022/6735 E. , 2025/6065 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/356 E., 2022/169 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozma sonrası, sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında bozma öncesi hakkında mahkumiyet kararı verilen ve temyiz edilmeden kesinleşen sanık ...'in sanık olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Denizli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarihli ve 2010/313 Esas, 2011/135 Karar sayılı sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan 12.07.2011 infaz tarihli Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2006 tarihli ve 2005/71 Esas, 2006/10 Karar Sayılı sayılı ilamının infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkarılarak yerine "Çameli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2006 tarihli ve 2005/71 E., 2006/10 K. Sayılı, 12.07.2011 infaz tarihli , 1 yıl hapis cezası sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2025 tarihinde karar verildi.