T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/8530
Karar No: 2022/20062
Karar Tarihi: 01.12.2022
11. Ceza Dairesi 2022/8530 E. , 2022/20062 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : ...
SUÇ : Dolandırıcılık
...
...
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, önce duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı, adreste tanınmadığından tebliğ edilmeksizin iadesi üzerine, yurtiçi iş yeri adresine tebligat çıkartıldığı, adresten ayrıldığından tebliğ edilmeksizin iadesi üzerine, adres kayıt sisteminde adresi bulunmasına ve Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre hükmün sanığa tebliği gerektiği gözetilmeden, daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat da bulunmamasına rağmen savunmasında bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tekerrür hükümlerinin mahkeme ilamından çıkartılmasına dair 07.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine dair 01.06.2002 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
TCK'nin 157/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde, adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 32. (Kapatılan Şişli 9.) Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2009 tarihli, 2007/79 Esas ve 2009/658 Karar sayılı kararı hakkında Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli, 2019/2298 Esas ve 2019/4277 Karar sayılı ilamı ile düşme kararı verildiği anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında sözü edilen ilamı dışında tekerrüre esas alınabilecek kayıt bulunmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki (5) numaralı bendin tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yz.İşl.Md. Y.
...