T.C. Yargıtay
18. Hukuk Dairesi
18. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/19047
Karar No: 2013/18408
Karar Tarihi: 19.12.2013
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/19047 E. , 2013/18408 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dairece incelenen ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/401 E. 2011/685 K. (Dairenin 2013/14602 E. 2013/13834 K.) sayılı dosyasında yapılan geri çevirme kararı üzerine ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 25.03.2013 günlü yazısından, 09.11.1970 tarih ve 1/271 numaralı encümen kararı ile ... Mahallesi (573 ada) 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 3194 Sayılı İmar Yasası'nın 15. ve 16. maddeleri uygulamaları ile yola terk işlemi yapıldıktan sonra oluşmuş imar parseli olduğu bildirilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmazdan düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediği araştırılarak, düşülmemişse İmar Yasasının 18. maddesi gereğince düzenleme ortaklık payına denk gelecek şekilde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca somut emsal alınan 68 ada 51 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; somut emsal dava konusu taşınmazdan kıymetli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.
2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.
Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emlak vergisine esas asgari m² değeri 85.00 TL, emsal alınan 68 ada 51 parsel nolu taşınmazın asgari m² değeri ise 55.00 TL.’dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri emsal taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.