T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/11510
Karar No: 2020/1562
Karar Tarihi: 05.02.2020
17. Ceza Dairesi 2019/11510 E. , 2020/1562 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Hırsızlık suçundan TCK’nun 142/2-h, 168/2. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/98 Esas ve 2011-219 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı ve 5237 sayılı TCK'nun 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas ve 2012/663 Karar sayılı ilamıyla bina dahilinden hırsızlık suçundan verilen ve 15.01.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320
sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas ve 2012/663 Karar sayılı ilamıyla bina dahilinden hırsızlık suçundan verilen ve 15.01.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ve T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" yazılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
1-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekinin işlettiği Aziz Market isimli iş yerinin suç tarih ve saatinde açık olduğu gözetilerek, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olup atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Sanığın tekerrüre esas alınan Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/98 Esas ve 2011-219 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı ve 5237 sayılı TCK'nun 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/207 Esas ve 2012/663 Karar sayılı ilamıyla bina dahilinden hırsızlık suçundan verilen ve 15.01.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.