11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/10113
Karar No: 2023/2640
Karar Tarihi: 05.04.2023
11. Ceza Dairesi 2022/10113 E. , 2023/2640 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.05.2022 tarihli ve 2022/346 Esas, 2022/566 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi vekilinin kamu davasına katılma ve dolayısıyla hükmü temyiz hakkının bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/431 Esas, 2020/104 Karar sayılı kararı ile sanığın özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü uyarınca, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2022/346 Esas, 2022/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/346 Esas, 2022/566 Karar sayılı ek karar ile şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, anılan ek karar şikâyetçi vekilince temyiz edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi vekilinin temyiz sebebi atılı suçun oluştuğuna, katılma hakkının bulunduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sahtecilik suçlarında suçtan zarar görenin suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olması ve suçun konusunu oluşturan belgelerin şikâyetçiye karşı kullanılmaması nedeniyle, yüklenen özel belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/346 Esas, 2022/566 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.