T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2014/6710
Karar No: 2014/9931
Karar Tarihi: 25.04.2014
22. Hukuk Dairesi 2014/6710 E. , 2014/9931 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, davacının davalı şirkete ait Bulgaristan'da bulunan iş merkezi inşaatı bünyesinde dizayn ofis mimarı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda dava konusu fazla çalışma ücret alacağının tanık beyanlarına göre haftalık 12 saat için hesaplandığı, mahkemece fazla çalışma ücretinden % 30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm altına alındığı, davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine ve tanık beyanlarına ve dosyadaki mevcut delil durumuna göre mahkemece yapılan hakkaniyet indirimi yetersiz kaldığından davacının çalışma koşulları dikkate alınarak hesaplanan tutarlar üzerinden % 50 den az olmamak üzere hakkaniyet indirimi takdir edilerek fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.
Mahkemece bozmadan sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2009 tarih, 2009/9-419 esas, 2009/475 karar sayılı içtihadı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.02.2012 tarih, 2011/9-741 esas ve 2012/73 karar sayılı içtihatları ile de söz konusu işçilik alacaklarından % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının dosya içeriği ile uyumlu olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla direnme kararı bozma gerekçesine göre ve bozma ilamından sonra Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2009 tarih, 2009/9-419 esas, 2009/475 karar sayılı içtihadı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.02.2012 tarih, 2011/9-741 esas ve 2012/73 karar sayılı kararı dikkate alınarak Dairemizin 11.07.2013 tarihli ve 2012- 24393 esas, 2013/ 17209 karar sayılı bozma ilamı ortadan kaldırıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.