14. Ceza Dairesi E. 2018/10618 K. 2019/11487

14. Ceza Dairesi Esas No: 2018/10618 Karar No: 2019/11487 Karar Tarihi: 08.10.2019 14. Ceza Dairesi         2018/10618 E.  ,  2019/11487 K. MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.07.2018 gün ve 2018/52 Esas, 2018/289 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken belirlenen cezada yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesine göre yapılan 1/3 oranındaki indirim sonucunda bulunan 13 yıl 4 ay hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıla indirilmesi ve takdiri indirimin de bu ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.10.2018 gün ve 2018/2132 Esas, 2018/2014 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303/1-(h) maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli hükmünde yer alan TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki ''... TCK'nın 31/3 maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim uygulanarak 13 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA...'' ibaresinden sonra gelmek üzere “...aynı Kanunun 31/3-son maddesi gereğince 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına...” ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmındaki "...11 yıl 1 ay 10 gün..." ibaresinin çıkartılarak yerine "...10 yıl..." ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.