T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/22
Karar No: 2019/7532
Karar Tarihi: 08.04.2019
3. Ceza Dairesi 2019/22 E. , 2019/7532 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında katılana yönelik üzerine atılı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında katılana yönelik üzerine atılı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz incelenmesinde;
a) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Bursa 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihinde kesinleşen, 23/02/2010 tarih 2010/57 Esas - 2010/112 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b , 143 . maddeleri gereğince hükmolunan, 4 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2010 tarihinde kesinleşen, 2010/30 Esas 2010/147 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 142/1-b , 143. maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine "Bursa 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihinde kesinleşen, 23/02/2010 tarih 2010/57 Esas - 2010/112 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b , 143 . maddeleri gereğince hükmolunan, 4 yıl hapis cezası" nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre
esas alınan ceza açısından kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi yönünden " Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2010 tarihinde kesinleşen, 2010/30 Esas 2010/147 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 142/1-b , 143 . maddeleri gereğince hükmolunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının dikkate alınmasına" şeklinde cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.