T.C. Yargıtay
15. Ceza Dairesi
15. Ceza Dairesi
Esas No: 2012/10896
Karar No: 2014/4855
Karar Tarihi: 17.03.2014
15. Ceza Dairesi 2012/10896 E. , 2014/4855 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılan ...’ın, patronu olan katılan ...’e ait banka hesabına para yatırmak üzere banka şubesine geldiği, banka girişinin sağ tarafında bulunan cihazdan sıra numarası alacağı esnada sanığın yanına gelerek "para mı yatıracaksın" dediği, katılanın sanığı güvenlik görevlisi zannederek para yatıracağını söylediği, birlikte bankanın ikinci katına çıktıkları, sanığın katılana kimlik fotokopisi çektirmesini istediği, katılanın para yatırırken kimlik gerekmediğini söylediği, ancak sanığın "bu uygulama yeni çıktı" diyerek katılana yatıracağı 4.000 TL’yi kendisine vererek üst kata çıkmasını, kimlik fotokopisi çektirmesini, fotokopi çektirip gelene kadar işlemleri yapacağını söylediği, katılanın elinde bulunan 4.000 YTL parayı sanığa vererek üst kata fotokopi çekmeye gittiği, döndüğünde sanığı bankada bulamadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulanan sanığın mahkemece tekkerrüre esas alınan Sivas 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait 2008/724 esas 2008/658 karar sayılı ilamının suç ve kesinleşme tarihlerine göre tekerrüre esas olmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmında tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “sanığa ait adli sicil kaydına göre, “Diyarbakır 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2006 kesinleşme tarihli 2003/894 esas 2004/165 karar sayılı kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.