T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/5066
Karar No: 2018/5633
Karar Tarihi: 02.10.2018
14. Ceza Dairesi 2018/5066 E. , 2018/5633 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2017 gün ve 2016/310 Esas, 2017/82 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 103/3-e. maddesinde hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması halinin cezada arttırım nedeni olarak düzenlendiği, bu kavram ile failin, yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdur üzerinde işe alma, işten çıkarma, ücret gibi sosyal haklarını belirleme şeklinde yetkilere sahip olup bunun verdiği nüfuzun kötüye kullanılması suretiyle suç işlenmesi halinin kastedilmesi karşısında, mağdurenin ikamet ettiği sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, mağdureye yönelik gerçekleştirdiği eylemde mağdure ile sanık arasında hiyerarşik bir ilişkinin olmadığı ve dolayısıyla nüfuzun da bulunmadığı ancak özel güvenlik görevlisi olan sanığın, mağdure üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından, sanığın cezasında TCK'nın 103/3-d maddesi gereğince arttırım yapılması yerine koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/3-e maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 23.05.2017 gün ve 2017/1366 Esas, 2017/1244 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2017 gün ve 2016/310 Esas, 2017/82 Karar sayılı hükmünde yer alan TCK'nın 103/3-e maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın özel güvenlik görevlisi olup mağdure üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığından cezasında TCK'nın 103/3-d maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılması" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.