T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/9990
Karar No: 2024/14815
Karar Tarihi: 16.10.2024
2. Ceza Dairesi 2023/9990 E. , 2024/14815 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/382 E., 2022/425 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 145. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl hapis cezası tayin edilmesi,
2)Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan 17.11.2014 kesinleşme tarihli Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/168 Esas ve 2012/160 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, Mahkemece 09.08.2014 yerine getirme tarihli Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/541 Esas ve 2008/48 Karar numaralı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 145. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle ve hüküm fıkralarından ''sanık hakkında 09.08.2014 yerine getirme tarihli Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/541 Esas ve 2008/48 Karar numaralı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına" ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/168 Esas ve 2012/160 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/541 Esas ve 2008/48 Karar numaralı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine'' karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.