T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/8557
Karar No: 2024/1862
Karar Tarihi: 20.03.2024
1. Ceza Dairesi 2022/8557 E. , 2024/1862 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 765 sayılı Kanun'un 448 ... maddesi, 51 ... maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 31, 33 ve 40 ıncı maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Dairesinin 24.01.2001 tarih ve 2001/3 Esas, 2001/108 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği görülmüştür.
3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile; ''sanık (hükümlü) ...'nin üzerine atılı kasten öldürme suçu bakımından sonuç ceza nazara alınarak lehe yasal değişiklik olmadığı anlaşıldığından Mahkememizce yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, '' karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde; "kasten öldürmek suçundan eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte olan 765 s.TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33, 40. maddeleri ile daha sonra yürürlüğe giren 5237 s.TCK.nun 81/1, 29, 62, 53, 63. maddelerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesinden sonuç ceza bakımından sanığın (hükümlünün) lehine bir değişiklik olmadığı anlaşıldığından" gerekçesi ile yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/... Esas, 2000/... Karar sayılı ek kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyizi üzerine ele alınan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2024 tarihinde karar verildi.