T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/13581
Karar No: 2023/6415
Karar Tarihi: 12.07.2023
10. Ceza Dairesi 2022/13581 E. , 2023/6415 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/917 E., 2021/2105 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2019 tarihli, 2018/431 Esas, 2019/822 Karar sayılı kararı ile sanığın "26.03.2019, 25.04.2019, 04.05.2019 ve 07.05.2019 tarihli" eylemleri nedeniyle
“kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesini birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı kararı ile,
"1. Sanık ... hakkında 06.07.2015 ve birleşen 12.04.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak eylemleri yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen Durma hükmüne karşı sanık tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi sonucunda; istinaf başvurusunun İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
2. Sanık ... hakkında 26.03.2019, 25.04.2019, 04.05.2019 ve 07.05.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı sanık tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi sonucunda; CMK.nın 280/1-a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE," karar verilmiştir.
C. Sanığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı kararını temyiz etmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve bu ek karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.
II. GEREKÇE
28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükümlünün temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2020/917 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.07.2023 tarihinde karar verildi.