T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/148
Karar No: 2025/4661
Karar Tarihi: 17.04.2025
11. Ceza Dairesi 2022/148 E. , 2025/4661 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. Maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Temyizin kapsamına göre,
1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2018 tarihli,2018/3210 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında; "basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-g ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Trabzon Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2018/431 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2019/2536 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan ceza miktarı artırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç ile ilgisi bulunmadığına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. Maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.