T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9649
Karar No: 2024/4320
Karar Tarihi: 18.04.2024
5. Ceza Dairesi 2022/9649 E. , 2024/4320 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2075 Esas, 2022/1052 Karar
SUÇ : Zincirleme tefecilik
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1)Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2015/392 Esas, 2021/341 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.
2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2021/2075 Esas, 2022/1052 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri, isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığına, zamanaşımının dolduğuna, derdestlik sorunu olduğuna ve resen dikkate alınacak sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Birleşen davaya ilişkin Kale (Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2016 tarih ve 2016/142 numaralı iddianamesinde suç tarihi olarak belirtilen 16.10.2015'in senet, gerekçeli karar başlığında gösterilen 09.03.2016'nın ise sanıkların ev ve iş yerlerinde yapılan arama tarihleri olup, dosya kapsamında mevcut hukuka uygun tüm deliller ile suçtan zarar gören ve tanık beyanlarından, sanıkların en son 2012 yılında faizle borç para verdiklerinin anlaşılması ile zincirleme suçlarda suç tarihinin zinciri oluşturan son suçun işlendiği tarih olması karşısında, sanıklar lehine değerlendirmeyle suç tarihinin 01.01.2012 olduğunun kabulü gerektiği ve sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 241/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında da bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tavas Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.