T.C. Yargıtay
5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/7425
Karar No: 2024/6600
Karar Tarihi: 03.06.2024
5. Ceza Dairesi 2022/7425 E. , 2024/6600 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2573 Esas, 2021/1322 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2018 tarihli ve 2018/155 Esas, 2018/623 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2019/2573 Esas, 2021/1322 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hatalı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların bölge adliye mahkemesince yapılan eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik bölge adliye mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.06.2024 tarihinde karar verildi.