T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/7649
Karar No: 2016/9842
Karar Tarihi: 19.09.2016
17. Ceza Dairesi 2016/7649 E. , 2016/9842 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, müştekiye ait sokak üzerinde park halinde bulunan aracı, düz kontak yapmak sureti ile çalmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması ile sanığın ihbar üzerine kolluk kuvvetlerince kesintili takip sonucu olay yerinden başka bir mahallede yakalandığı ve bu şekilde eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması hususları, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.05.2013 gün, 2013/383 Esas ve 417 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen kesinleşme tarihi 07.06.2013 olan ve henüz infaz edilmemiş olan 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın henüz 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/129 Esas, 338 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün TCK'nın 58/5. maddesinin "fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki hükmüne aykırı olarak tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak
BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan “... Asliye Ceza Mahkemesi 2010/129 Esas, 2010/338 Karar sayılı 02.04.2010 tarihli ilamı” cümlesinin çıkartılması ile yerine “... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/383 Esas ve 417 Karar sayılı ve 30.05.2013 tarihli ilamı” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.