T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/16717
Karar No: 2024/832
Karar Tarihi: 23.01.2024
4. Ceza Dairesi 2023/16717 E. , 2024/832 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/423 E., 2021/463 K.
SUÇ : Hakaret
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/11649 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2019 tarihli ve 2018/439 esas, 2019/190 sayılı kararıyla verilen 2.240,00 Türk lirası adlî para cezasının, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği ve 5271 sayılı Kanun'un istinafa ilişkin hükümlerinin yürürlüğe girdiği 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kesin nitelikte, doğrudan adlî para cezası olduğunun anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 02/07/2020 tarihli ve 2019/13-123 esas, 2020/334 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere sanığın tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adlî para cezasına dair mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinin son fıkrasında yer alan "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki cümle gereğince, tekerrüre esas
alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek niteliğe haiz ilâmın da bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanığın sabıka kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ve mükerrir olması nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesi hukuka aykırıdır.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/423 esas, 2021/463 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. a. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yerel Mahkemenin sadece sanığın mükerrir olması nedeniyle hapis cezası tercih ettiği ve bu hususun da hatalı olduğu gözetilerek 90 gün ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
b. Sanığın geçmişi, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri ile sanık yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin bulunmaması göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA,
c. 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi durumu dikkate alınarak her bir günü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere 90 gün karşılığı olarak sanığın 1.800,00 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,
d. Sanığın ekonomik ve şahsi hali nazara alınarak sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4 üncü maddesi gereğince birer aylık ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine,
e. İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkarılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.