T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1924
Karar No: 2025/5353
Karar Tarihi: 01.07.2025
1. Ceza Dairesi 2024/1924 E. , 2025/5353 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2275 E., 2023/3068 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.06.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer
verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/2275 Esas, 2023/3068 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Katılan hakkında düzenlenen adli raporda; katılanın göğüs sağ üst bölgede göğüs boşluğuna nafiz akciğer ve büyük damar yaralanmasına neden olan 1 adet, sol kol bölgesinde kas dokuya nafiz 1 adet, karın bölgesinde batın boşluğuna nafiz olmadığı değerlendirilen yüzeysel 1 adet, sol el bileğinde yüzeysel 1 adet, sol dirsek kısmında irili ufaklı birkaç adet kesici delici alet yaralanmaları tarif edilmiş olup göğüs sağ üst bölgede göğüs boşluğuna nafiz akciğer ve büyük damar yaralanmasına neden olan yaralanmasının müstakilen yaşamını tehlikeye soktuğunun tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul ceza tayin edilmesi gerekirken, 11 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.06.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,
2. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi "teşebbüste ceza miktarı" yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/2275 Esas, 2023/3068 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2025 tarihinde karar verildi.