T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1820
Karar No: 2025/4592
Karar Tarihi: 11.06.2025
1. Ceza Dairesi 2024/1820 E. , 2025/4592 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/761 E., 2023/989 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstinaf bozması üzerine kurulan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2023 tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.09.2023 tarihli ve 2023/761 Esas, 2023/989 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Her ne kadar tebliğnamede sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de; izlenen kamera görüntülerinden de anlaşıldığı üzere sanığın topu sektirerek vurmasıyla topun şiddetli şekilde katılanın küçük kızının yüzüne geldiği, bu olayı gören katılanın eli ile sanığın yüzüne hafif bir şekilde vurduğu ve akabinde sanığın kendisine yumruk attığı ve katılanı kovaladığı olayda; olayın tamamen sanığın haksız davranışı nedeniyle başladığı, ilk haksız hareketin katılan tarafından gerçekleştirilmesinin söz konusu olmadığı, katılanın tepkisinin doğal ve olağan bir tepki olduğu, topun çocuğunun yüzüne isabet ettiğini görmesi üzerine hızla olay yerine gelmesinin ve eli ile sanığa hafif bir şekilde vurmasının, sanığa yönelik hiddet veya şiddetli elem yaratmaya elverişli boyutta bulunmadığı, katılanın tepki ve davranışının 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi anlamında haksız tahrik dengesini sanık lehine değiştirmeyeceği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
2. Katılan hakkında alınan tıbbi raporlarla katılanın batın bölgesinden birden fazla kez bıçaklandığı, yaşamsal tehlike geçirecek ve organlarından birisinin işlevini yitirmesine (dalak alınması) neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 11 yıl ceza tayin edilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmamasının isabetli olduğu, Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılanın batın bölgesinden birden fazla kez bıçaklandığı, yaşamsal tehlike geçirecek ve organlarından birisinin işlevini yitirmesine (dalak alınması) neden olacak şekilde yaralandığı, katılanın hastaneye kaldırılıp müdahale edilmesiyle kurtarıldığı olayda suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.09.2023 tarihli ve 2023/761 Esas, 2023/989 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2025 tarihinde karar verildi.