T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1752
Karar No: 2025/3353
Karar Tarihi: 28.04.2025
1. Ceza Dairesi 2023/1752 E. , 2025/3353 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/809 E., 2022/990 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Bozma, istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... (1994 doğumlu), ..., ..., ... (1993 doğumlu), ..., ..., ... (1989 doğumlu) ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında mağdurlar ... ve ... (2002 doğumlu) karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdafiilerince temyiz talebinde bulunulmuş ise de, söz konusu hükümler Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... (1994 doğumlu), ... ve ... haklarında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/502 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/809 Esas, 2022/990 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik,
1. Katılan vekilinin istinaf başvurusundan sonra katılanların şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşıldığından katılan sıfatları ortadan kalkan mağdurların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine,
2. Sanıklar müdafii ve sanık ... ... müdafiinin istinaf başvurularının, teşebbüsün derecesi ve haksız tahrik indiriminin gerekçesi belirtilmeksizin uygulanması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin sanık ... ... tarafından gerçekleştirildiğine ancak eylemle yaralanma arasında illiyet bağı bulunmadığına, sanıkların eyleme iştirak etmediklerine aksi taktirde meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık ... ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; karar gerekçesinin yetersiz olduğuna, sanık lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine aksi taktirde sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak her bir sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldıkları, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanıkların hedef aldıkları vücut bölgeleri, yara yerleri, zararın ağırlığı, kullanılan aletlerin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, sanıkların eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının bulunduğu, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediğinden bahisle uygulanan haksız tahrik indiriminin derecesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/809 Esas, 2022/990 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.04.2025 tarihinde karar verildi.