T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2710
Karar No: 2024/4344
Karar Tarihi: 10.06.2024
1. Ceza Dairesi 2023/2710 E. , 2024/4344 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2194 E., 2022/2750 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2019/83 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin 1. fıkrası, 35. maddesinin 2. fıkrası, 29. maddesinin 1. fıkrası,
62. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın bozma önceki hükümle verilen cezasının daha az olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği kazanılmış hakkı korunarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1.fıkrasının (a) bendi uyarınca,'' katılanın istinaf talebi sanık aleyhine olduğu halde, yerel mahkemece ceza süresi yönünden kazanılmış hak olduğunun kabulü'' nedeniyle eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemleri özetle; eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına ve meşru savunmaya ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın temyiz dışı mağdur ...'e borcunun olduğu, ...'in bu durumu katılanla paylaştığı, katılanın olaydan önce birkaç kez sanığı arayarak ...'e olan borcunu ödemesini, borcunu kendisinin tahsil edeceğini, borç miktarının arttığını söylediği, katılan ve sanığın bu nedenle birbirlerine hakaret ettikleri, olay günü sanık ve katılanın borcun bir kısmını ödemek üzere anlaştıkları, katılanın olay yerine alkollü geldiğini ve elinde bıçak ile kendisine doğru ilerlediğini gören sanığın, yanında getirdiği tüfekle katılana önce ateş ettiği, daha sonra tüfeğin dipçik kısmı ile katılanın yüz bölgesine vurduğu, yüz bölgesinde bir adet saçma giriş yarası ile çok sayıda kırık meydana gelen katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve kırıkların hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğu anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 29/1. maddeleri uyarınca belirlenen 9 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılarak cezanın 7 yıl 6 ay olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de aleyhe temyiz olmadığından ve bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, atış mesafesi, atış sayısı, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten
öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, somut olayda meşru savunmanın şartlarının oluşmadığı, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2750 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.06.2024 tarihinde karar verildi.