T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/4042
Karar No: 2025/2709
Karar Tarihi: 09.04.2025
1. Ceza Dairesi 2024/4042 E. , 2025/2709 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/182 E., 2024/108 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması
1.Sanık hakkında verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının sanık aleyhindeki kanun yolu başvurusundan feragat etmesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında Yargıtay bozması üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/211 Esas, 2018/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ... ve ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 27/2. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereği verilen beraat kararlarına yönelik katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2.Hükümlere yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 27.02.2023 tarihli ve 2022/622 Esas, 2023/665 Karar sayılı kararı ile özetle "sanık hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, ... ve ...’ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlerde hem meşru savunma hem de meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğu kabul edilerek hükümde çelişkiye neden olunması" nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3.İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2023/182 Esas, 2024/108 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanık hakkında ... ve ...’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereği ayrı ayrı beraat,
b.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 27/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III.GEREKÇE
1.Hakkındaki suçlamalardan ikisinden beraat eden sanık hakkında ...'e yönelik eylemi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilemeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ... ve ...'e yönelik eylemlerini meşru savunma sınırları içinde, ...'e yönelik eylemi meşru savunmada sınırın aşılması sınırları içinde işlediği kabul edilen sanık hakkında verilen hükümlerin dosya ve deliller ile uyumlu olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
1.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;
Cumhuriyet savcısının kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduktan sonra 03.04.2024 tarihli dilekçesi ile sanık aleyhine temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği oy birliğiyle REDDİNE,
2.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2023/182 Esas, 2024/108 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.04.2025 tarihinde karar verildi.