T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/28022
Karar No: 2020/11994
Karar Tarihi: 04.11.2020
2. Ceza Dairesi 2020/28022 E. , 2020/11994 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulaması yapılırken her ne kadar kararın gerekçe kısmında tekerrüre esas alınan ilam ile hüküm kısmında esas alınan ilam farklı gösterilmişse de, gerekçe kısmında gösterilen ilamın sanık ile bağlantısı olmaması ve hüküm kısmında tekerrüre esas alınabilecek bir ilamın belirtilmiş olması sebepleriyle, gerekçe kısmında tekerrür uygulamasına konu gösterilen ilam ile hüküm kısmında tekerrür uygulaması yapılırken esas alınan ilamda suç tarihinin 16.12.2010 yerine 16.12.2012 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.
Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür uygulamasına,T.C. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/151 Esas ve 2008/450 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinden 2 yıl 6 ay hapis cezası içeren 09.04.2013 kesinleşme tarihli ilam yerine daha az ceza içeren T.C. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/725 Esas ve 2014/78 Karar sayılı 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinden 1 yıl 8 ay hapis cezası içeren 27.02.2014 kesinleşme tarihli ilamın esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.