T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/5022
Karar No: 2025/5392
Karar Tarihi: 26.06.2025
8. Ceza Dairesi 2025/5022 E. , 2025/5392 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/72 Esas, 2023/24 Karar
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanığın, hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından beraat kararı verilmiş olan ve temyiz incelemesinin konusu olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tutuklu olmadığı anlaşılmakla yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-f, 5. maddesi ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu sonrasında İlk Derece Mahkemesinin kararından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin bentlerin kaldırılıp sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi ibaresini eklenmesi sureti ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri
Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan üst sınırdan cezalandırılması ve kurumları lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyasının kapsamına göre; sanığın yaşı küçük mağdureye karşı sahibi olduğu barın üst katında cinsel istismarda bulunduğu sırada kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi ve aynı Kanun'un 303/1-a maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında; İlk Derece Mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın ''hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın eyleminin cinsel istismar suçunun işlendiği süreyle sınırlı olduğu bu suretle de sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından atılı suçtan beraat kararı verilmesinde ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 13/01/2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/24 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.