7. Ceza Dairesi E. 2022/16331 K. 2023/8773

7. Ceza Dairesi Esas No: 2022/16331 Karar No: 2023/8773 Karar Tarihi: 19.10.2023 7. Ceza Dairesi         2022/16331 E.  ,  2023/8773 K. MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARARI TEMYİZ EDENLER : Sanık, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili Sanık hakkında bozma üzerine kurulan Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı asıl kararının ve 20.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı ek kararının; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I.GEREKÇE A. Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı Ek Kararı Yönünden Sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun ... olduğu, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği davaya katılma ve sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda isabetsizlik görülmemiştir. B. Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı Asıl Kararı Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir sebep de bulunmadığından 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır. II.KARAR A. Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı Ek Kararına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı ek kararında Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/414 Karar sayılı Asıl Kararına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, hak sahibine İADESİNE, varsa üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.