T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/12378
Karar No: 2019/21028
Karar Tarihi: 19.11.2019
3. Ceza Dairesi 2019/12378 E. , 2019/21028 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Tekerrüre esas alınan Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 tarih, 2014/840 Esas - 2014/219 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3-a,52. maddelerinden verilen mahkumiyeti kesin adli para cezasına ilişkin olduğu, karar tarihi itibari ile 1412 sayılı CMUK'un 305/1-1 maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hükmolunan cezaya 5237 sayılı TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,
3)Sanığa son söz verildikten sonra yargılama safahatında sanığın müdafii hiç olmadığı halde, duruşmanın bitirileceği uyarısıyla sanık yerine sanık müdafiine esas hakkındaki diyecekleri sorulmak ve duruşmada sanık müdafii varmış gibi beyanı yazılmak suretiyle çelişkiye neden olunması,
4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.